บทที่ 92 ยั่วยวนผู้ชายต่อหน้าเขา

พิมพ์รวีชะงักไปเล็กน้อย

ธนพลเพิ่งรู้ตัวว่าเผลอขยับตัวเข้าไปใกล้จนเกินงาม ซึ่งอาจทำให้อีกฝ่ายรู้สึกอึดอัด จึงรีบกล่าวขอโทษด้วยความร้อนรน

"ขอโทษครับ ผมตื่นเต้นมากไปหน่อยเลยเผลอตัวขยับเข้ามาใกล้ ผมไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรือคิดอะไรเกินเลยนะครับ"

ท่าทีของชายหนุ่มดูจริงจังและจริงใจ พิมพ์รวีไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน...